2008/Jan/14

..เบื่อโลก เซ็งโลก..

..เบื่อตัวเอง เบื่อคนรอบข้าง..

..เบื่อของทุกอย่าง เบื่อปัจจุบัน..

..เบื่ออดีต เบื่ออนาคต..

..เบื่อทุกอย่าง จบสิ้นให้หมดทุกอย่าง..

..ตัวยูจะเปลี่ยน เปลี่ยนให้ได้..

..ถึงแม้ว่า จะต้องยอมเสียเลือด เพื่อคนอื่นก็ตาม..

..ยูเปลี่ยนเมล์ ย้ายบล็อก..

..เปลี่ยนชื่อ(แฝง) เปลี่ยนนามสกุล(แฝง)..

..สวัสดี..

แนะนำตัวเองใหม่

ชื่อ : อินูอิ ยูซาโยะ [ "Inui  Yus@y0" ]

อีเมล์ : yusayo_1994@hotmail.com

บล็อก : http://yusayo1994.exteen.com

ของที่ชอบ : แว่น,พี่ซาดะ,น้ำคั้น,น้ำผักสูตรอินูอิ,เลือด(ของตัวเอง)..,ไอบะซัง,เทนนิส

ของที่ไม่ชอบ : ทะเลาะวิวาท,ขนมทาโร่ = =,ของสยองขวัญ

ประวัติคร่าวๆ : ผมเป็นเด็กที่ถูกเก็บมาเลี้ยงโดยบ้าน "อินูอิ" น่ะฮะ คุณพ่อกับคุณแม่ไปเจอผมที่หน้าบ้านผมเอง บ้านผมไม่มีใครต้องการเลยน่ะฮะ.. เมือ่ก่อนผมเรียนที่โรงเรียนมัธยมคาราคุระ เรียนได้แค่ ม.1 ก็ถูกไล่ออกจาก ร.ร. เพราะผมไปมีเรื่องกับพวกรุ่นพี่ใน ร.ร. น่ะฮะ ^^ พอที่บ้านของผมรู้เข้า..ก็ให้ผมไปหาที่อยู่ใหม่ซะ คงเกรงว่าผมจะไปทำอะไรไม่ดีมั้งนะฮะ.. หลังจากที่ผมมาอยุ่บ้านอินูอิ ผมกลัวพี่ซาดะมากๆเลยล่ะฮะ  ผมกลัวน้ำพิลึกสูตรของพี่ซาดะอ่ะ  = = แต่พอผมได้ลองแล้ว! อ๊า~~~~ พี่ซาดะคร้าบ รับผมเป็นศิษย์ด้วย = =!

2008/Jan/12

เอนทรีนี้เขียนขึ้นมาเพื่อระบายความในใจ ใครที่ไม่ชอบอ่านอะไรยาวๆ ปิดบล็อกนี้ไปได้เลยนะ

---------------------------------------------------------

วันที่เราพบกันครั้งแรก นานแล้วสินะ ตั้งแต่จำความไม่ได้....

ตอนเด็กๆ เราเคยทะเลาะกันหลายครั้ง... แล้วก็กลับมาคืนดีหลายครั้ง...

ปัจจุบัน เราก็ทะเลาะกันหลายครั้ง แล้วก็คืนดีหลายครั้งเหมือนตอนเด็กๆไม่มีผิด

ต่างกันก็แค่.... ช่วงระยะเวลาที่เราไม่ได้คุยกัน...ก็แค่นั้น....

จำได้ใช่มั้ย? เรื่องนี้ผ่านมาเมื่อปลายปีที่แล้ว.. ที่เราทะเลาะกันด้วยเรื่องไม่เป็นเรื่อง

ตอนนั้นเราขึ้นไปห้องแก ดึงผ้าห่มออกจากหน้า จำคำพูดนั้นได้เสมอ คำพูดแรกของคำว่า "เพื่อน" ได้ย้อนกลับมาอีกครั้ง....

"ตัดผมหน้าม้าหรอ?" ยังก้องอยู่ในหัวไม่เคยเปลี่ยนแปลง

เมื่อก่อน ฝีมือการเรียน การวาดภาพ เราไปได้ไกลกว่าแก

แต่ตอนหลัง เราเริ่มรู้สึก "ท้อ" แค่เพราะว่า แกไปไกลมากกว่าเรา ทุกด้าน ทุกมุม ทุกอย่าง

ถึงจะเป็นอย่างนั้นก็เถอะ เราก็ยังต้องพยายามก้าวหน้าขึ้น...

แต่แปลกนะ.. ช่วงที่เราไม่ได้พบเจอ หรือ พูดคุยกัน เรา..กลับมีฝีมือทุกอย่างดีขึ้น

แต่..หลังจากที่เราเริ่มไปคุยไปเล่นด้วยกับแก ทำไมฝีมือเราถึงตกไปได้ล่ะ....

เราไม่ได้หาว่าแกผิด เรานั่นแหละผิดเอง ที่รู้สึก "ท้อ" ขึ้นมา

ไม่รู้ว่าจะเข้ามาอ่านรึปล่าว ถ้าเข้ามาอ่าน ก็รู้ไว้ด้วยนะว่า

"งานคอสครั้งหน้า เราจะเจอกันเป็นครั้งสุดท้าย.. จนกว่า..เราจะมีทุกอย่างดีขึ้นกว่าเดิมมากที่สุด.."

จะ 1วินาที 1นาที 1ชั่วโมง 1 วัน 1 เดือน 1ปี 10 ปี 20 ปี

คราบใดที่เรายังไม่เก่งกว่าแก หรือ เท่าๆกัน เราจะไม่ขอพบดีกว่า..

หวังว่า...คงเข้ามาอ่านจริงๆนะ...

วันเกิดเราปีที่แล้ว แกไม่ได้พูดอะไรกับเรา เหมือนอย่างที่เราพูดกับแก

แต่ก็..ช่างเถอะ อย่าไปสนใจ

ถ้าจะให้ระบายเรื่องนี้ออกมาทางบล็อก คงออกมาได้ไม่หมดแน่...

คงต้องแบ่งเป็นพาร์ท ? แล้วใส่ Category ว่า falling ฮ่ะๆ

---------------------------------------------------------------------------------------

เอนทรีนี้ บอกไว้หัวบล็อกว่ายาว แต่จริงๆยังไม่ได้มีแค่นี้หรอก แค่เรียงเป็นพาร์ทไป ดูซิว่าคลื่นความถี่ของอาการเฟลมีมากเกินจำเป็นรึปล่าว

ปล.เปลี่ยนชื่อจาก yumishika เป็น inui yusayo แล้วนะ

ปล2.ก็แค่ "ลูกบุญธรรมของบ้านอินูอิ" แค่นั้นแหละ

ปล3.รุ่นพี่อินูอิจะสอนทำน้ำคั้นให้ผมด้วยล่ะ!

ปล4.งานแคปซูลอีเวนท์ไปร้องเพลง Op Chibi Maruko นะฮะ

ปล5.สั่งโปสเตอร์ปุริไป 4-6 แผ่นได้มั้ง สะสมๆๆๆๆๆ

ปล6.ไม้แร็กเก็ตอันนึงได้ข่าวว่าราคา 500 up

ปล7.เห็นว่า อ.สอนพละมีอยู่อันนึง...

ปล8.แต่ฝันต้องสลายเพราะไม้แร็กเก็ตหาย...

ปล9.เปลี่ยนเมล์ แอดมาซะ yusayo1994@hotmail.com

ปล10.สี่ทุ่มจะตามไปแอดกลับ

สวัสดีฮะ